Met verdriet hebben wij afscheid moeten nemen van Frank Teeuwen. Het bericht van zijn overlijden kwam onverwacht en veel te snel. Nog maar kort daarvoor hoorden we dat bij Frank ALS was vastgesteld en dat zijn gezondheid snel achteruitging. Een week later was er nog telefonisch contact. Zijn stem klonk vermoeid. En toen kwam het bericht dat Frank was overleden. Het is moeilijk te bevatten dat het zo snel is gegaan.

Mijn eerste ontmoeting met Frank gaat terug tot het begin van de jaren tachtig. Via familie van mijn toenmalige verloofde kwam ik met hem in contact. Frank gaf mij Bijbelstudie en begeleidde mij uiteindelijk naar mijn doop. Ik was toen 21 jaar en nog maar net verhuisd van Oirschot naar Eindhoven. Bij Frank en zijn gezin was ik altijd welkom. Ik at er regelmatig mee en voelde me er thuis. Het waren warme en waardevolle ontmoetingen die mij zijn bijgebleven.

Niet lang daarna trouwde Frank ons in de kerk in Eindhoven. Ook bij de voorbereiding op ons huwelijk was hij nauw betrokken. Dat was in die tijd bepaald niet eenvoudig, omdat mijn verloofde uit Indonesië kwam en veel correspondentie nog gewoon per post verliep. Frank bleef betrokken en hielp waar hij kon.

Frank was bovenal een mensenmens. Hij had oprechte aandacht voor anderen, bezocht mensen uit de gemeente en was altijd in beweging. Hij was geen traditionele predikant. In hem zat ook duidelijk een ondernemende geest. Die combinatie van betrokkenheid, initiatief en energie typeerde hem.

Die eigenschappen kwamen ook sterk naar voren in zijn werk voor ADRA. Frank was, voor zover ik weet, de tweede directeur van ADRA Nederland, na Jan Reith. Hij beschikte over een groot netwerk en wist mensen en mogelijkheden met elkaar te verbinden. Zo had hij rechtstreeks contact met de minister van Ontwikkelingssamenwerking en wist hij hoe hij middelen kon inzetten voor het goede doel.

Later vertrok Frank met zijn gezin naar Gambia, waar hij directeur werd van ADRA Gambia. Onze wegen liepen daarna een tijdlang uiteen. Toen ik zelf bij ADRA ging werken, kwamen we elkaar weer af en toe tegen. Frank vervulde verschillende belangrijke functies, onder meer als directeur noodhulp en later als liaison tussen ADRA International en de organisaties van de Verenigde Naties. Dat werk paste hem als mens: betrokken, ondernemend en gericht op het helpen van anderen.

En natuurlijk was er zijn humor. Een grapje, een kwinkslag en een glimlach hoorden bij Frank. Ook dat maakte hem tot de persoon die velen zich zullen herinneren.

Na zijn pensionering en zijn terugkeer naar Nederland kregen Frank en ik opnieuw meer contact. Tom de Bruin vroeg hem om mee te werken aan het Uganda-project, gericht op het helpen van kinderen die leden aan malaria in het Advent Relief-ziekenhuis. Frank pakte ook deze taak met enthousiasme op. Zijn ervaring en zijn talent voor fondsenwerving kwamen opnieuw volledig tot hun recht. Of hij nu door het land reisde om te spreken of oud-leden van de gemeente Eindhoven bezocht, hij bleef zich inzetten voor anderen.

Als ik terugkijk, ben ik vooral dankbaar. Dankbaar voor wat Frank voor mij en mijn vrouw heeft betekend. Dankbaar voor zijn betrokkenheid bij de kerk in Eindhoven. En dankbaar voor alles wat hij voor zijn medemens heeft gedaan, in het bijzonder door zijn jarenlange inzet voor ADRA.

Frank laat herinneringen na aan een betrokken, ondernemende en warme man, iemand die zijn geloof niet alleen met woorden beleefde, maar vooral door zich in te zetten voor andere mensen.

Het verdriet om zijn overlijden is groot. Maar daar tegenover staat ook de hoop die Frank en velen van ons deelden: de hoop dat de dood niet het laatste woord heeft. Wij mogen erop vertrouwen dat wij elkaar weer zullen zien wanneer Jezus terugkomt om alles nieuw te maken en recht te zetten.

Dank je wel, Frank, voor alles wat je hebt betekend. Rust in vrede, in de hoop op de dag van de wederkomst.

Geert Hendriks

Directeur ADRA Nederland