Tussendoor genoten we van muziek en dans, uitgevoerd door jonge en oudere kinderen. Ik mocht afsluiten met een toespraak in het Frans. Eerst vertelde ik een kinderverhaal over de baobabboom die graag wilde leren. Voor de volwassenen sprak ik over uitdagingen, maar vooral over hoop en vertrouwen: dat God voorziet, ondanks tegenslagen. Ik benadrukte dat de school een licht mag zijn voor de gemeenschap, en dat kinderen dit licht later mogen doorgeven.

Daarna werd het lint doorgeknipt en onthulden we een plaquette met de namen van alle donateurs. We kregen nog een rondleiding door de school en namen even plaats op de nieuwe stoelen. Ze zitten heerlijk!

Als laatste mocht ik alle kinderen een kleine herinnering geven uit Nederland, het land waar het geld vandaan kwam. Voor mijn reis had ik bedacht dat ik iets wilde meenemen voor de kinderen en de docenten. Ik koos voor klompjes: een bekend symbool van Nederland. Op de klompjes staan tulpen en molens geschilderd.

Alle 190 kinderen kwamen langs om een sleutelhanger met twee klompjes te ontvangen. Vaak pakten ze het cadeautje verlegen en voorzichtig aan. Niet alleen de kinderen waren er blij mee, ook veel volwassenen wilden graag zo'n herinnering hebben. Zelfs het hoofd van de kerk vroeg erom. Dankzij een aardige eigenaar van een souvenirwinkel in Utrecht kreeg ik korting en mocht ik meer dan 50 extra klompjes meenemen. Zo hoefde ik niemand teleur te stellen.

De school is nu officieel open en ons werk zit erop. Het is aan het enthousiaste team van leerkrachten om de komende jaren goed onderwijs te geven aan alle kinderen die zo graag willen leren.